Centrum voor IFS

Kom thuis bij wie je altijd al was.

Auteur: CentrumvoorIFS.nl

  • Blog: Verstorende gedachten en emoties als ingang naar Vrijheid.

    Blog: Verstorende gedachten en emoties als ingang naar Vrijheid.

    Meestal bewegen we weg van verstorende gedachten en emoties. We vinden ze vervelend. Dit hebben we met alle levende wezens gemeen. Alle levende wezens willen weg van verstorende gedrachten, gevoelens en emoties en we bewegen allemaal toe naar fijne gedrachten, gevoelens en emoties. Precies dit gedrag houdt ons gevangen.

    dit is even Peter’s aanvulling voor een test

    Nieuwsgierigheid en moed zijn grote sleutels in het omgaan met verstorende gedachten en emoties.

    Ik herken het patroon, wegbewegen van nare gedrachten, gevoelens en emoties, als geen ander. Ik ben jarenlang weg bewogen van alle nare gevoelens die in mij leefden. Ergens zit er een soort logica in dat we dat doen. Ik wilde overleven en iets in mij dacht dat als ik naar al die narigheid zou gaan, ik het niet zou overleven. Ook dit kent een logica, want op het moment dat nare gedachten, gevoelens en emoties zijn ontstaan, was ik te klein en nog niet bij machte om dat wat ik ervoer te dragen. Misschien herken je dit in jezelf.

    Precies dit wegbewegen en denken dat we, ook nu nog, niet bij machte zijn om de pijn te dragen, houdt ons gevangen. Inmiddels zijn we een stuk ouder en blijken we de pijn, het ongemak, de angst, het verdriet of de boosheid wel te kunnen dragen. We kunnen het omarmen met ons bewustzijn, onze welwillende, liefdevolle aandacht. We kunnen er zelfs nieuwsgierig naar worden.

    Wanneer we nieuwsgierig worden naar alles wat er in ons leeft, blijkt dit de ingang te zijn naar onze vrije, liefdevolle en moedige aard. Met geduld, luisterend naar wat zich toont.

    Soms kunnen we zelf naar de pijn toe bewegen en soms is het heel fijn als er iemand naast je zit om je nabij te zijn in jouw pijn, verdriet of boosheid. Iemand die precies daar is waar jij ook bent en tegelijkertijd ruimte biedt om de tijd te nemen en traag te gaan. Hij of zij is een soort spaceholder.

    Ik weet inmiddels dat al onze kwetsbaarheden, kostbaarheden zijn. Ze zijn de ingang naar jouw essentie of aard. Op de plekken van angst, verdriet, boosheid, schaamte, walging en eenzaamheid, zijn we niet tot vorm gekomen. We weten eigenlijk niet wie we daar zijn, we weten ook niet goed wie de ander daar is of hoe de wereld daar ‘beweegt’. Door precies op die plek te leren Zijn, kan jouw vrije aard geboren worden en zich in vol ornaat tonen. Dit is een groot geschenk aan jezelf en je de mensen die jij liefhebt.

    Wil je leren om met nieuwsgierigheid aanwezig te zijn op de plekken waar jij je kwetsbaar voelt? Waar jij nog niet zo veel tekening hebt in jouw bewustzijn. Wil je leren om met welwillende en liefdevolle aandacht jezelf nabij te zijn? Centrum voor IFS is een plek waar je dit kunt leren en ik, Digna, wil je graag nabij zijn en je begeleiden.

  • Blog: Brief aan mijn moeder

    Blog: Brief aan mijn moeder

    Bizar hoe we elkaar ‘niet meer konden vinden’. Ik jou niet en jij mij niet. Dat heet trauma.

    Ik ben onlangs vijftig jaar geworden. Jij bent elf jaar geleden heengegaan. Vlak voordat je overleed heb ik je verteld wat mij in mijn leven is overkomen, iets wat ik je nooit kon vertellen. Iets wat ons uit elkaar gedreven heeft. Seksueel misbruik door een loverboy. Nadat ik je deelgenoot had gemaakt van mijn lijden, konden we elkaar voetje voor voetje weer vinden, contact maken, onze liefde delen. Wat zou ik je nu zeggen als ik voor een kort moment met je samen mocht zijn….

    Blog: Brief aan mijn moeder

    Lieve mama,

    Met geen pen kan ik beschrijven hoe ik je mis. Met geen pen kan ik beschrijven hoeveel ik met je wil delen. Er is zoveel ‘misgegaan’ in onze relatie. Wat zou ik je vandaag zeggen als ik je voor één keer nog mocht ontmoeten?

    Het is elf jaar geleden dat jij het leven liet. Super onverwacht was je er opeens niet meer. Niet te bevatten. Ik had je net verteld wat mij in mijn leven is overkomen, heftig seksueel misbruik. We konden er eindelijk een beetje over praten. Ik was onder de indruk hoe moedig je was om de vragen te stellen die je nooit stelde. Het was bijzonder om met je te delen over jouw pijn en over mijn pijn. Beiden lieten we de waterlijn zakken. 

    Je was in staat om naar me te luisteren en ik kon aanwezig zijn bij jouw lijden. We konden over en weer onze excuses aanbieden voor de dingen die we hadden gedaan. Excuses waren achteraf helemaal niet nodig. We hebben beiden gedaan wat we konden, wat onze delen ons toestonden om wel of niet te doen. Maar dat laatste kan ik nu pas zien.

    Ik kan nu ook zien dat ik tijdens onze gesprekken op een bepaalde manier nog afstand hield. Ik kon je liefde eigenlijk nog niet echt binnen laten komen. Ik was nog zo bang om je weer te verliezen, ik heb me zo lang eenzaam gevoeld. Jij hebt je zo lang eenzaam gevoeld. Bizar hoe we elkaar ‘niet meer konden vinden’. Ik jou niet en jij mij niet. Dat heet trauma.

    Nu elf jaar later, vele therapiesessies en opleidingen later, kan ik trauma beter begrijpen en er bij aanwezig zijn, zonder te bevriezen. Ik zie nu dat onze delen ons soms nog helemaal geen toegang geven om daadwerkelijk de energie van trauma in ons systeem toe te laten. Zolang dat niet kan, blijven we in een overleefstand staan. In mijn geval was dat: bevriezen, me niet echt kunnen openen. Het was voor mijn systeem een fantastische manier om mij te beschermen. Het hield me echter weg uit relatie met jou.

    Nu elf jaar later kan ik zo veel eerlijker over mijn trauma praten, zonder overspoeld te worden. Ik kan het dragen en daarmee ben ik vrij. Een ander, jij, hoeft mij niet meer te dragen, er is Zelf-energie aanwezig die mij draagt. Dat is prettig, want daarmee ben ik de stuurvrouw van mijn leven geworden. Dit is allemaal niet over één nacht ijs gegaan. Ik heb er hard voor gewerkt.

    Maar er is meer. Ik herinner me nog goed het gesprek dat we hebben gehad toen ik zeventien jaar oud was. Je stond in mijn slaapkamer. Je was van slag. Je gaf aan dat je het moeilijk vond dat je mij niet meer kon bereiken. Je wilde contact met mij en ik had de deur dichtgedaan, bescherming tegen de pijn van het trauma dat ik bij me droeg. Ik trok in die tijd altijd zwarte kleren aan (in een van je dagboeken, die ik later las, lees ik dat je dat vreselijk vond), en ik sloot me vaak op in mijn slaapkamer. Onbereikbaar. Je vroeg rechtstreeks: ‘Digna, wat is er met je aan de hand’? Ik kon geen echt antwoord geven. Mijn delen stonden mij nog niet toe om naar mijn trauma toe te gaan. Ik was nog volop speelbal van anorexia en bulimia nervosa. Toch had ik een bijzonder antwoord. Ik zei: ‘Ik weet het niet precies, maar ik ga ergens doorheen waar ik later mensen mee mag helpen. Ik moet het nu zelf aan den lijve ondervinden’. 

    In de afgelopen jaren heb ik veel geleerd. Ik ben langere tijd in therapie geweest. Ik heb waanzinnig goede hulp gehad. Tevens heb ik me grondig verdiept in het thema trauma. Ik heb verschillende opleidingen gevolgd en voel dat ik nu kan doen wat ik al op mijn zeventiende tegen jou heb gezegd. Ik wil slachtoffers van trauma, in welke vorm dan ook, nabij zijn. Ik wil ook omstanders, ouders, vrienden en collega’s van slachtoffers nabij zijn. Jij en ik hebben zo gevoeld hoe trauma je uit elkaar drijft. Het is mijn diepe wens om mensen bekend te maken met wat er precies gebeurt in de geest van iemand met trauma. Begrip hierover kan zoveel betekenen.

    Lieve mama., ik wil nog veel meer met je delen. Het liefst zou ik ook horen hoe het nu met jou is! Waar je ook moge zijn, ik wens je van harte toe dat het goed met je is! Ik hou van je, altijd.

    Liefs, je dochter, Digna

  • Blog: Meervoudige psyche? Ik ben toch niet gek?

    Blog: Meervoudige psyche? Ik ben toch niet gek?

    Nieuwe kijk op de psyche
    IFS (inner family systems) gaat ervan uit dat de psyche geen vaste persoonlijkheid is, maar een verzameling delen die allemaal hun eigen gedachten, meningen, intenties en taak hebben binnen jouw innerlijke familie systeem. Interessant hè?

    Meervoudige Psyche

    Laten we samen eens ontdekken of jij mogelijk ook ervaart dat je meerdere delen, gedachten, in jezelf kunt ontdekken.

    Stel je voor: je wordt gebeld door een vriendin, het is maandagavond, en ze vraagt jou mee uit eten. Dan kan het heel goed zijn dat je van binnen allerlei reacties opmerkt. Bijvoorbeeld: Een deel van jou denkt: ‘Gezellig, we hebben elkaar al heel lang niet gezien en het is voor het eerst dat ze mij uit eten vraagt’. Een ander deel denkt: ‘Oh nee, ik ben al het hele weekend van huis geweest, niet vanavond, ik wil gewoon thuis zijn!’ Weer een ander deel komt misschien met het volgende commentaar: ‘Ja ja, en wie kan dat etentje dan betalen, ik zeker?’

    Drie reacties op de fictieve vraag van je fictieve vriendin die jou opbelt om mee uit eten te gaan.

    Wetenschappelijk gezien is het bijna logisch dat onze psyche meervoudig is. De wetenschap ontdekt immers dat alles uit deeltjes bestaat. Als je de tafel waar je dagelijks aan eet onder de microscoop zou leggen, dan zou je deeltjes vinden. Die deeltjes bestaan uit atomen. Die atomen bestaan uit sub-atomen en zo gaat het steeds verder en worden de deeltjes steeds kleiner. Zou het zo kunnen zijn dat onze psyche ook uit deeltjes bestaat en dat al die deeltjes een andere gedachte hebben, andere gevoelens, andere intenties en andere taken binnen het systeem? Sta jij open voor deze stelling?

    Nu hoor ik je denken: ‘Maar ik ben toch niet schizofreen ofzo?’ Nee hoor, het is juist heel normaal dat je verschillende gedachten hebt, en hoe meer je je bewust wordt van al die verschillende gedachten, hoe meer jij aan het roer kunt gaan staan van je leven. Hoe meer je gewaar wordt van je gedachten, hoe meer je samenvalt met iets dat ruimer is dan al die gedachten (delen) en dan kom je bij een deel dat geen deel is. Dat ben JIJ. In IFS heet dat ‘het Zelf’.

    Alle delen hebben een andere intentie. Zo zijn er delen die jou bijvoorbeeld ‘veilig’ willen stellen bij je vrienden en familie, in IFS noemen we dit de ‘pro-actieve managers’. Deze delen sturen erop aan dat je zorgvuldig je werk doet, voldoende geld verdient en gezond eet, opdat je daarover geen commentaar krijgt.

    Andere delen willen het leven leuk houden en zijn niet zo van de strakke regels. Zij willen af en toe een avondje zappen met een zak friet of een biertje. Deze delen willen zich even laten gaan. ‘Nog één stukje chocolade, omdat ik vanmorgen zo hard gesport heb.’ Dit noemen we de ‘afleiders’ of ‘brandweermannen’.

    Weer andere delen wil je eigenlijk niet voelen. Het zijn delen die je een ‘mislukt’ gevoel geven, of een gevoel dat je er eigenlijk niet bij hoort. Deze derde groep noemen we binnen IFS de ‘verbannen delen’ of ‘traumadelen’.

    Al deze delen hebben hun eigen plek in het systeem. Ze hebben hun eigen taak en dus ook hun eigen gedachten en intenties. IFS therapie gaat erover dat het Zelf als liefdevolle leider aan het roer van het systeem komt te staan. Het heeft een rustige, compassievolle wijze van leidinggeven dat helder en onbevooroordeeld is naar het hele systeem en ook naar anderen. Mensen die Zelf-geleid zijn worden gekenmerkt door hun liefdevolle, lichte en humorvolle houding die ook helder en eerlijk is.

    Wil je IFS zelf ontdekken? Wil je kennismaken met delen die in jouw systeem aanwezig zijn? En wil je bovendien Zelf-geleid raken om zelf met een liefdevolle, rechtvaardige houding je leven te leven, dan ben je van harte welkom bij Digna en Centrum voor IFS.